บ่อยครั้งที่ชีวิตผิดพลาด..ไม่
เรามักจะเอาสมาธิไปจดจ่ออยู่กั
ซ้ำเติมตัวเองให้ทุกข์...ให้เสี
และพยายามจะสร้างคำถามเพื่อค้
ทั้งๆ ที่เราก็รู้ว่าคำตอบที่สร้างขึ้
ที่จะทำให้เราหลุดพ้นจากความเสี
เราจึงยอมติดกับดักความเสี
และกลายเป็นทาสของมันอย่างรู้ตั
รู้ว่าเสียใจแต่ก็ไม่ทำให้
และเราก็ไม่สามารถย้อนเวลากลั
แต่ทำไมเรายังเป็นทุกข์กั
และทำชีวิตให้มันแย่ลงกว่าเดิ
ทั้งๆ ที่ก็รู้ว่ารสชาติของมันสุ
เพราะ " เราเริ่มต้นใหม่ไม่เป็น"...
เราเลยยังทุกข์ระทมไปกับความผิ
สิ้นสุดแล้วแต่ก็เริ่มต้นใหม่
ไปไม่เป็น...เหมือนจะมองเห็
แต่ก็เลือกที่จะปิดหู ปิดตา และไม่พยายามจะเปิดใจ
เราจึงต้องอยู่กับความเศร้าเสี
ตอกย้ำความผิดพลาดให้ตัวเองอยู่
ลองมองดูวิถีดอกทานตะวันบ้างสิ.
เพราะรู้จักที่จะใช้ชีวิตไปพร้
แสงสว่างที่ส่องนำทางให้ชีวิตทุ
แม้ยามที่ดอกทานตะวันร่วงโรย...
ก็ยังคงทิ้งเมล็ดพันธุ์ให้เจริ
งอกงามและรับแสงตะวันได้ใหม่อี
เพราะฉะนั้นเราต้องไม่ปิดตั
แล้วจมอยู่กับความคิดที่ว่าชีวิ
อย่าทำร้ายตัวเองด้วยการเศร้
แล้วปล่อยให้ชีวิตมันไหลไปเรื่
จงใช้ชีวิตให้เป็นดั่งเช่
แม้ยามผิดพลาด เสียใจ ก็จะมีทางออกของชีวิตเสมอ
อับจนหนทางอย่างไร แสงสว่างจากดวงตะวัน
ก็จะคอยส่องทางให้เราได้
"ชีวิตเราจึงมีทางออก ตราบใดที่บนโลกใบนี้ยังมีทิ
แม้ว่าชีวิตจะยังมืดมน จะยังคงจมอยู่กับความผิดพลาด เศร้าใจ
ก็จงเศร้าให้ถึงที่ สุด เสียใจ ก็จงเสียใจเสียให้พอ
หากยังร้องไห้ ขอให้ระบายน้ำตาออกมา อย่ากักเก็บมันไว้ ...
เมื่อเราเสียใจอย่างถึงที่สุ
และพร้อมที่จะเป็นคนใหม่ ที่ใช้บทเรียนจากอดีต...
เป็นเหมือนเข็มทิศคอยช่
" ความเศร้านั้นมีข้อดีข้อเสี
ข้อเสียคือทำให้เราโศกาอาดูร
แต่ข้อดีของมันคือ...
สอนให้เรารู้ว่าเราจะไม่ผิ
เราจะต้องไม่ร้องไห้ให้กับมันอี
ใครบางคนเคยบอกเอาไว้ตอนที่เสี
เพราะฉะนั้นแล้วเกิดเป็นคน มีความรู้สึกรู้สาเหมือนกันหมด
สามารถเศร้าเสียใจกับอดีตที่ผิ
และก็เริ่มต้นใหม่เหมือนกั
ขอเพียงกล้าที่จะเป็นนกปีกหักที
และออกเดินทางได้โดยไม่กลัวว่
จะผิด พลาดซ้ำสอง อย่าลืมนะว่า ...
from my email :)
