"บาปอุลามก Lust"
พระหฤทัยสาร (อาทิตย์ที่ 5 เทศกาลมหาพรต)
ดังที่ได้เกริ่นไว้เมื่ออาทิตย์ที่แล้วว่า อาทิตย์นี้จะพูดถึงเรื่องบาปที่มนุษย์เรากระทำกันบ่อยๆ แต่มักจะไม่ค่อยมีใครพูดถึงมากนัก
นั่นคือ บาปลามกทั้งหลายนั่นเอง สาเหตุหนึ่งที่เราคิดว่าคนไม่อยากพูดถึงกันนัก ก็น่าจะมาจากความรู้สึกว่ามันเป็นบาปและความผิดที่น่าอับอาย เป็นเรื่องเลวทรามต่ำช้า หรืออาจจะมาจากรู้รู้กันอยู่ว่าแทบทุกคนก็มีความผิดมีบาปลามกอยู่ในตัวเอง ด้วย ไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่ง เช่น บางคนชอบดูหนังสือลามก บางคนชอบดูหนังลามก บางคนชอบพูดจาลามก บางคนชอบทำลามกด้วยวิธีการต่างๆ จึงไม่อยากจะไปสอนไปเตือนใคร
หรือบางครั้งเวลาที่พูดถึงเรื่องลามกแล้วมันรู้สึกกระดากปาก ไม่อยากพูดเหล่านี้เป็นต้น
บาปลามก คือ บาปที่เรากระทำผิดพระบัญญัติประการที่หกและประการที่เก้า ประการที่หกบอกว่า "อย่าทำลามก" และประการที่เก้าบอกว่า "อย่าปลงใจในความลามก"
ก่อนที่จะอธิบายต่อไป เราต้องเข้าใจเสียก่อนว่าพระเป็นเจ้าทรงสร้างมนุษย์มาให้มีทั้งความเป็นวัตถ ุเป็นพืช เป็นสัตว์ มนุษย์จึงมีทุกสิ่งที่วัตถุมี มีทุกสิ่งที่พืชมี และมีทุกสิ่งที่สัตว์มีนั้นหมายความว่ามนุษย์จึงมีสัญชาติญาณของสัตว์ด้วย บางคนจึงบอกว่ามนุษย์เป็นสัตว์ชนิดหนึ่ง แต่เป็นสัตว์ประเสริฐเพราะมีความคิด มีสติปัญญา รู้จักแยกแยะผิดชอบชั่วดี ดังนี้เองมนุษย์จึงมีสัญชาติญาณของการสืบพันธุ์
พูดตรงๆ ก็คือ มีความรู้สึก มีความต้องการทางเพศ ต้องการที่จะมีเพศสัมพันธ์กับเพศตรงข้าม ( ยกเว้นพวกผิดปกติทั้งหลาย...)
และพระเป็นเจ้าทรงประทานความรู้สึกทางเพศนี้ให้กับสัตว์ทั้งหลาย ไม่เว้นกับมนุษย์ด้วย นั่นคือ ให้มีความสุขขณะมีเพศสัมพันธุ์ ที่เรามักจะเรียกกันว่า "ความสุขทางเนื้อหนัง" นั่นเอง เมื่อพระเป็นเจ้าประทานสิ่งนี้มา โดยพื้นฐานแล้วย่อมเป็นสิ่งสวยงาม มิใช่เรื่อชั่วช้าเลวทรามอะไร ถ้ามนุษย์ใช้มันอย่างดีอย่างถูกต้องตามพระประสงค์ของพระเป็นเจ้า.... (พระองค์ทรงอวยพรมนุษย์ให้สืบลูกสืบหลานทั่วไปในแผ่นดิน) ความรู้สึก หรือความต้องการทางเพศจึงเป็นพระพรของพระเป็นเจ้าอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ที่มันกลายเป็นบาปเป็นความชั่วช้าเพราะมนุษย์ใช้มันอย่างไม่ถูกต้อง คือใช้มันเพียงแค่สนองความใคร่ ความอยาก และตัณหาของตัวเองเท่านั้น ไม่ได้คิดถึงคุณค่าที่แท้จริงสักเท่าไหร่นั่นเอง ขอหันกลับมาพูดถึงการผิดพระบัญญัติในเรื่องนี้อีก
ขอเริ่มที่บัญญัติประการที่เก้าที่บอกว่า “อย่างปลงใจในความลามก” พระบัญญัตินี้ห้ามการคิด สร้าง จินตนาการในความลามกต่างๆ ที่เกิดขึ้น เช่น เมื่อเห็น หนังสือลามกหรือแผ่นซีดี/ดีวีดี ลามก ก็นำมาอ่านมาชม และทำให้เกิดความคิดไปในทางลามกตามมา พูดง่ายๆ ก็คือทำบาปด้วยความคิด นั่นเอง และเมื่อใครหมกมุ่นอยู่กับความคิดลามก ในที่สุดเขาก็จะถูกนำเข้าสู่บาปผิดต่อบัญญัติประการที่หก คือ “อย่าทำลามก” คือเขาจะไปกระทำลามกด้วยกิจการ ด้วยการไปมีเพศสัมพันธุ์กับผู้อื่น เพียงเพื่อสนองความใครของตนเอง หรือไม่ก็กระทำผิดกับตนเองด้วยการสำเร็จความใคร่ด้วยตนเองเป็นต้น
พี่น้อง ดังที่ได้บอกแล้วว่าบาปลามกนี้มันมาจากสัญชาติญาณที่พระเป็นเจ้าประทานให้ สัตว์โลกทั้งหลาย รวมทั้งมนุษย์ด้วย แต่สำหรับมนุษย์พระองค์ทรงประทานความคิด สติปัญญา และมโนธรรม เพื่อแยกแยะผิดชอบชั่วดี รู้จักบังคับตนเอง... สิ่งนี้จึงทำให้มนุษย์เป็นสัตว์ประเสริฐมีความสุขกว่าสิ่งสร้างทั้งหลาย
ดังนั้น มนุษย์จึงต้องใช้สัญชาติญาณนี้ด้วยสำนึกในพระพรความรักของพระเป็นเจ้า คือ ต้องใช้มันด้วยจุดประสงค์แห่งความรักของพระองค์ มิใช่ใช้มันเป็นเพียงวิธีการบำบัดหรือสนองความใคร่เท่านั้น
คำถามที่ตามมาก็คือ “ทำอย่างไร” แน่นอนหลักใหญ่ก็ดังได้กล่าวไปแล้วข้างต้นคือต้องเห็นคุณค่าและเข้าใจจริงๆ ว่ามันเป็นพระพรที่พระเป็นเจ้าประทานให้เรา เราจึงต้องให้คุณค่าและความยิ่งใหญ่แห่งพระพรนี้มิใช้ลดขึ้นลงหรือเพียงแค่ สัญชาติญาณ มิฉะนั้นแล้วเราก็จะไม่ต่างจากพวกสัตว์ทั้งหลายเท่านั้นเอง
สำหรับวิธีการที่จะใช้มันอย่างถูกต้องตามพระประสงค์ของพระเป็นเจ้านั้น จึงเป็นวิธีการที่เราต้องปฏิบัติด้วยความจริงจัง และเต็มใจ พระองค์ทรงมีพระประสงค์ให้ความต้องการหรือความรู้สึกเป็นสุขทางเนื้อหนังใน การมีความสัมพันธุ์เพื่อให้มนุษย์สืบพงศ์พันธุ์ของตน มิใช่มีไว้เพื่อสิ่งอื่น
...มีคู่แต่งงาน สามีภรรยา บางคู่เขาสวดภาวนาโมทนาพระคุณพระเป็นเจ้าเสมอ เมื่อเขาจะมีเพศสัมพันธุ์กัน และทั้งสองคนก็รักกันจริงๆ ไม่ใช่เห็นแก่ตัว เห็นว่าอีกฝ่ายหนึ่งเป็นแค่ผู้ที่จะสนองความต้องการของตนเท่านั้น แต่เขาจะรับและเคารพซึ่งกันและกัน ดูแลกันอย่างดีในฐานะคู่ชีวิตที่พระทรงมอบให้กับเขา เขาไม่เคยนอกใจกัน ให้อภัยกันเสมอ ครอบครัวมีความสุขราบรื่นช่วยกันเลี้ยงดูลูกๆ อย่างดีและที่สำคัญเขามั่นคงในความเชื่อ ความศรัทธาต่อพระเป็นเจ้าจริงๆ
จาก http://www.chiangmaidiocese.org/to/html/news/feb_6.html-------
ภาพวาดของ The Seven deadly sin (บาปต้น 7 ประการ)
1. ความโลภ ความละโมบ
(http://i23.photobucket.com/albums/b358/natchi/9844ec0f3c8629b4.jpg)
2. ความปารถนาตัณหา โลกีย์
(http://i23.photobucket.com/albums/b358/natchi/796279d5e9453483.jpg)
3. ความอิจฉา ริษยา
(http://i23.photobucket.com/albums/b358/natchi/adcbfae71ca4a2f3.jpg)
4. ความหยิ่งยะโส จองหอง
(http://i23.photobucket.com/albums/b358/natchi/cd64b6b3c6d625a3.jpg)
5. ความโกรธแค้น 
(http://i23.photobucket.com/albums/b358/natchi/e04f7bac267fe0e0.jpg)
6. ความเกียจคร้าน
(http://i23.photobucket.com/albums/b358/natchi/efefacf2e9e60d65.jpg)
7. ความตะกละ
(http://i23.photobucket.com/albums/b358/natchi/fd9cb4c08821408b.jpg)
ภาพจะสื่อถึงบาปแต่ละประการอย่างชัดเจนคะ
ภาพวาดนั้นอาจดูสวย...แต่ความบาปแท้จริงแล้วไม่ได้สวยเลยนะคะ
อย่าทำให้พระเจ้าของเราต้องเคืองพระทัยเพราะความบาปเลยคะ
อย่าให้บาปเหล่านี้ชนะจิตวิญญาณของเราได้เลย
โปรดนำพระเป็นเจ้าของเรามาสวมสู่จิตวิญญาณ เพื่อเป็นการเทิดพระเกียรติพระองค์
และทำตามพระประสงค์ของพระองค์ เพื่อสันติภาพ เอกภาพ บูรณภาพของชาวเรา
ขอพระเจ้าสถิตย์กับท่านคะ
God blessed you
จาก
http://www.newmana.com/yabb/index.php?topic=10080.0
